Python

Python, okunmak için yazılmış bir programlama dilidir; bu yüzden satırları sıradan İngilizceye çok benzer. Hiç program yazmamış biri bile bir dosyanın ne yaptığını çoğu zaman takip edebilir ki bu, onu yapanların tam olarak istediği şeydi. Bu tercih, kimin yazılım yazabileceğini değiştirdi, çünkü bir eczacı, bir muhasebeci ve bir araştırmacı artık aynı dosyayı okuyup tartışabiliyor. Küçük bir ayrıntı gibi duruyor ama Python'un bu kadar yayılmasının başlıca sebebi budur.

Python'un etrafında bu kadar çok insan toplandığı için faydalı araçlar da aynı yerde birikti. Bu yüzden yapay zekâ denen şeyin neredeyse tamamı onunla yazılır, veri analizinin büyük bölümü de öyle. Aynı şey, her gece tek bir işi tekrarlayan o sessiz betikler için de geçerlidir; dünün satışlarını bir tabloya çeker, üç bin dosyayı yeniden adlandırır ya da sabah yedide rapor gönderirler. Linkysoft da yapay zekâ sistemleri kurarken ve herkes uyurken çalışan o arka plan işlerinde Python'a yoğun biçimde yaslanır.

Python satır satır bazı dillerden gerçekten daha yavaştır, ama uygulamada bu nadiren bir şeyi belirler. Bir iş programı zamanının çoğunu hesap yaparak değil veritabanını ya da ağı bekleyerek geçirir, dolayısıyla fazladan geçen milisaniyeler kaybolur. Veri araçlarının içindeki ağır matematik zaten Python ile değil C ile yazılmıştır ve Python onu yalnızca çağırır. Yani okuduğunuz dil her zaman işi yapan dil değildir.

Asıl maliyet başka yerden gelir, çünkü bir Python projesi tanımadığınız kişilerin yazdığı onlarca ücretsiz kütüphaneye yaslanır. Bir yıl sonra bunların bazıları değişmiş, bazıları terk edilmiş olur; şubatta sorunsuz çalışan bir betik de bu yüzden martta durur. Bu dosyaların bir huyu da parolayı ya da anahtarı düz metin olarak içinde tutmaktır ve bu, siber güvenlik incelemesinde sık rastlanan bir bulgudur. Bu nedenle tedarikçinize hangi Python sürümünü kullandığını, işin hangi dış kütüphanelere bağlı olduğunu ve bunları kimin güncellediğini sorun. Can sıkıcı ama para kazandıran bir sorudur. Linkysoft da bu yüzden bir otomasyon betiğini birinin dizüstündeki dosya olarak değil, beslediği web uygulamasının parçası olarak görür.